25 november 2016
23 november 2016
THEMABIJEENKOMST 24 NOVEMBER: ‘SYRIË, VLUCHTELINGEN, EUROPA EN WIJ IN NEDERLAND’
UITNODIGING - FNV DELFLAND
De afgelopen 5 jaar hebben we de verschrikkelijke
oorlogsbeelden gezien uit Syrië, Afghanistan, Irak, en tal van andere
landen. Miljoenen mensen zijn op de vlucht, duizenden mensen zijn in de
Middellandse zee verdronken tijdens de overtocht …..
De FNV zegt hierover: ‘… vluchtelingen zijn welkom! Maar omdat ook in de praktijk waar te maken, moet er nog veel gebeuren, binnen en buiten de vakbeweging.’
Zie ook: https://www.fnv.nl/over-fnv/nieuws/nieuwsarchief/2016/juli/Voor-vluchtelingen-en-voor-sociaal-beleid/
Wij willen dit bespreken op donderdag
24 november 2016 in:
LOCATIE:
Wijkcentrum
‘De Vleugel’
ADRES:
Aart van der Leeuwlaan 4 - 2624 LD Delft
(gratis parkeren in het winkelcentrum De Hoven)
(gratis parkeren in het winkelcentrum De Hoven)
TRAM:
Lijn 1, halte Martinus Nijhofflaan (naast winkelcentrum In De Hoven)
TIJD:
19.30 uur – 21.30 uur (Zaal open vanaf 19.00 uur)
Ingeborg Beugel (journalist, De Groene
Amsterdammer) komt vertellen over de indringende
rapportage, waar ze eind september in het tv-programma ‘Buitenhof’ melding
van maakte. Het gaat over de kampen in Griekenland, waar de vele
vluchtelingen in mensonwaardige omstandigheden wachten. Wachten waarop?
Zie hierbij haar verslag: http://www.vpro.nl/buitenhof/speel~POMS_AVRO_5245478~griekse-vluchtelingenkampen~.html
Imke van Gardingen is beleidsadviseur bij de FNV en
is onze tweede gastspreker.
Zij zal onder andere ingaan op :
- de vluchtelingenkwestie als brede maatschappelijke
verantwoordelijkheid
- de directe raakvlakken met FNV in relatie tot werk en
inkomen
ONDERWERPEN DIE VERDER AAN BOD KOMEN ZIJN
ONDERMEER:
· Hoe kwam het zo ver, wat doet Europa en wat moeten
wij doen?
· Er is voldoende gelegenheid tot het stellen
van vragen.
AANMELDEN
Eventueel naam,
adres en telefoonnr mailen naar LokaalFNVDelfland@gmail.com.
De bijeenkomst is openbaar, dus je kunt een collega, vriend of familielid meenemen.
De bijeenkomst is openbaar, dus je kunt een collega, vriend of familielid meenemen.
Met vriendelijke groet,
Bestuursleden van het Lokaal FNV Netwerk Delfland
Rob Koot, voorzitter
------------------------
p.s.
Bestuursleden van het Lokaal FNV Netwerk Delfland
Rob Koot, voorzitter
------------------------
p.s.
16 november 2016
Nee, het waren niet 'de slachtoffers van de globalisering' die Trump verkozen
In de week na de verkiezingen over Trump, regende het analyses. Maar de meeste analyses zagen het meest essentiële over het hoofd.
- Thomas Decreus
- Meer: http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2016/11/16/nee-het-waren-niet-de-slachtoffers-van-de-globalisering-die-trump-verkozen
15 november 2016
TRUMP - Negen redenen waarom verkiezingen VS niet eerlijk verlopen
Negen redenen waarom verkiezingen VS niet eerlijk verlopen
Donald Trump heeft
gelijk: het verkiezingssysteem van de VS is 'rigged', maar niet in zijn
nadeel. Tussen alle mediadrukte van de laatste campagnedag door, een
blik op een systeem dat inherent fout zit, met een samenvatting van een
artikel van Jon Schwarz, medewerker van de Amerikaanse website The
Intercept, aangevuld met eigen opmerkingen en toelichtingen.
06 oktober 2014
No Justice, No Peace
No Justice, No Peace
So stop all complicity with the Israeli occupation and colonisation
Wim Lankamp, Netherlands Palestine Committee
www.palestina-komitee.nl
Good, important
· Initiative – Youth Peace Initiative 2014 - focussing on the question of Palestine, on a real Roadmap to Peace
· Conflict?
· Something wrong with the previous roadmap?
· The Peace Palace 10 years ago: ICJ-ruling (International Court of Justice) on 'the Wall', 9 July 2004
. Will The Hague be the city of Peace and Justice in this case?
After that ICJ-ruling of 2004
· The Netherlands was EU-chair second half of 2004
· Ruling not implemented, lack of pressure on Israel!
· Because of that after one year BDS-Call 9 July 2005, 9 years ago
. To be blamed for the death and destruction after the ICJ-ruling: Israel and all complicit
Daily life in Palestine, on many sites
http://blog.theheadlines.org/theHead/
http://electronicintifada.net/
http://www.palestinechronicle.com/
http://www.palestinelink.eu/
http://www.palestinelink.eu/links/in-the-netherlands/
and many others
no secrets about what is going on!
WHAT IS BDS?
· In 2005, Palestinian civil society issued a call for a campaign of boycotts, divestment and sanctions (BDS) against Israel until it complies with international law and Palestinian rights.
· A truly global movement against Israeli Apartheid is rapidly emerging in response to this call.
· BDS-movement
http://www.bdsmovement.net/
. Rights based!
Gaza 2014
· 51 days attack on Gaza
Eye witness dr. Mustafa Barghouti (Palestinian Medical Relief Society PMRS)
http://www.palestinecampaign.org/eye-witness-horror-dr-mustafa-barghouti/
· 2006, 2008/2009, 2012, 2014, ??
· A call from Gaza: Make Israel Accountable for its Crimes in Gaza
Intensify BDS! Gaza civil society organizations 5-9-2014
http://www.bdsmovement.net/2014/a-call-from-gaza-make-israel-accountable-for-its-crimes-in-gaza-intensify-bds-12627
· No justice, no peace: interview with activist Haidar Eid, Bianca Zammit, The Electronic Intifada, 29 December 2009 http://electronicintifada.net/content/no-justice-no-peace-interview-activist-haidar-eid/8596
· Goldstone-report
. Destruction of Palestine 1948 – 2014, ongoing Nakba
RUSSELL TRIBUNAL ON PALESTINE
Extraordinary Session on Gaza: Summary of findings
Brussels, 25 September 2014
May this tribunal prevent the crime of silence.
Bertrand Russell, London, 13 November 1966
http://www.russelltribunalonpalestine.com/en/sessions/extraordinary-session-brussels/findings
35 findings, 35: To Global Civil Society:
· To fully support, develop, and expand the Boycott, Divestment and Sanctions movement;
· To support activism aimed at denying Israeli firms and organisations supporting or profiting from the occupation access to international markets;
· To show solidarity with activists taking action to shut down firms aiding and abetting the commission of crimes against Palestinians such as Elbit Systems in the UK;
· To actively lobby and pressure governments to take immediate action to ensure they are not contributing to Israeli crimes and to ensure they are acting in line with the edicts and principles of international law.
Human Rights Organisations
· Al-Haq http://www.alhaq.org/
Ongoing Demolitions of Palestinian Property in the West Bank
Geuzenpenning 2009
· Addameer http://www.addameer.org/
Palestinian Prisoners
· Adalah http://adalah.org/eng/
more than 50 Israeli laws that discriminate against Palestinian citizens of Israel in all areas of life
· Israeli Committee Against House Demolitions http://www.icahd.org/
Resisting Occupation, Constructing Peace
· B'Tselem http://www.btselem.org/
Geuzenpenning 2009
Jewish survivors and descendants of survivors and victims of Nazi genocide unequivocally condemn the massacre of Palestinians in Gaza.
http://www.palestinelink.nl/updates/2014/overlevenden-holocaust--misbruik-onze-geschiedenis-niet-om-het-onvergeeflijke-goed-te-praten/
· As Jewish survivors and descendants of survivors and victims of the Nazi genocide we unequivocally condemn the massacre of Palestinians in Gaza and the ongoing occupation and colonization of historic Palestine. We further condemn the United States for providing Israel with the funding to carry out the attack, and Western states more generally for using their diplomatic muscle to protect Israel from condemnation. Genocide begins with the silence of the world.
· We are alarmed by the extreme, racist dehumanization of Palestinians in Israeli society, which has reached a fever-pitch. In Israel, politicians and pundits in The Times of Israel and The Jerusalem Post have called openly for genocide of Palestinians and right-wing Israelis are adopting Neo-Nazi insignia.
· Furthermore, we are disgusted and outraged by Elie Wiesel’s abuse of our history in these pages to promote blatant falsehoods used to justify the unjustifiable: Israel’s wholesale effort to destroy Gaza and the murder of nearly 2,000 Palestinians, including many hundreds of children. Nothing can justify bombing UN shelters, homes, hospitals and universities. Nothing can justify depriving people of electricity and water.
· We must raise our collective voices and use our collective power to bring about an end to all forms of racism, including the ongoing genocide of Palestinian people. We call for an immediate end to the siege against and blockade of Gaza. We call for the full economic, cultural and academic boycott of Israel. “Never again” must mean NEVER AGAIN FOR ANYONE!
Keypoints
· The recent slaughter and destruction by Israel committed in Gaza + ongoing theft of land in de West Bank, unpunished
· Stop all complicity with the Israeli occupation and colonisation
· BDS-actions are more than ever the way forward after Gaza 2014
==========
Further study
Gaza: Justice or Just Aid?
8 October 18:15, ISS the Hague. 9 October 20:00, CREA Amsterdam
A discussion with human rights defenders from Israel and Palestine and academics from the Netherlands regarding the responsibilities of the Netherlands to ensure accountability as a basis for justice and sustainable peace; to bring justice and not just aid to the people of Gaza.
Speakers:
Sarit Michaeli, the Spokesperson of the Israeli human rights organization B’Tselem
Nada Kiswanson van Hooydonk, EU Advocacy Officer and Legal Researcher at the Palestinian human rights organization Al-Haq
Dr. Marloes van Noorloos, Department of Criminal Law at TilburgLaw School, and President of the Dutch section of the International Commission of Jurists.
Dr. Jeff Handmaker, Senior lecturer in law, human rights and development at the International Institute of Social Studies in the Hague, which is part of Erasmus University.
==========
A call from Gaza: Make Israel Accountable for its Crimes in Gaza
Intensify BDS! Gaza civil society organizations 5-9-2014
Occupied and still-besieged Gaza, 5 September 2014
From the ruins of our towns and cities in Gaza, we send our heartfelt appreciation to all those who stood with us and mobilized during the latest Israeli massacre. In the occupied West Bank, Israel has embarked on one of its largest illegal land grabs in decades by confiscating another 1000 acres of Palestinian land to expand its illegal colonies. Now, our battle to hold Israel accountable for its fresh war crimes and crimes against humanity has begun. The outcome of this battle to end Israeli impunity will determine whether Israel’s latest assault will be yet another stage in Israel’s “incremental genocide” of Palestinians or the turning point that will bring an end to Israel’s status as an entity above the law—the world’s dangerous pariah. The outcome of this battle depends on you.
A call from Gaza: Make Israel Accountable for its Crimes in Gaza – Intensify BDS!
- See more at: http://www.bdsmovement.net/2014/a-call-from-gaza-make-israel-accountable-for-its-crimes-in-gaza-intensify-bds-12627#sthash.TZFW9JZb.dpuf
Two months after its 2008-09 massacre in Gaza, Israel’s prize was an upgrade in trade relations with the European Union. By 2012, western powers in cooperation with the UN Secretary General had effectively prevented all investigation by the United Nations and the International Criminal Court (ICC) into the war crimes and crimes against humanity that Israel committed during the attack.
During the most recent massacre, on August 2nd 2014, three days after the occupation forces bombed the designated UN humanitarian shelter in Jabalya refugee camp, killing 20 civilians and wounding at least 150 people as they slept, the US Congress approved $225 million in additional military aid to Israel. The following day, the occupation forces bombed another UN shelter in Rafah killing ten civilians and injuring dozens. Also during the massacre, Germany sold Israel an attack submarine with nuclear capability, and Britain refused to freeze its arms sales to Israel. These and other forms of criminal complicity from world governments and official bodies pave the way for Israel’s ongoing genocidal attacks. It is up to people of conscience and all those who seek peace with justice worldwide to make sure this complicity ends now.
We urge you to stand with the Palestinian people in its entirety and to demand that Israel be held accountable for the war crimes and crimes against humanity it has committed and continues to commit against the Palestinian people everywhere. We urge you to intensify boycott, divestment and sanctions (BDS) campaigns to further isolate Israel economically, militarily, academically and culturally.
Intensify BDS against Israel in all fields, including by taking the following actions:
1. Working to have arrest warrants issued against Israeli war criminals and for them to be tried before your courts.
2. Pressuring governments to impose a comprehensive military embargo on Israel.
3. Pressuring governments to suspend all free trade and bilateral agreements with Israel until it complies with international law.
4. Building effective direct action against Israel and Israeli companies, such as the inspiring Block the Boat actions that prevented Israeli ships from unloading in California and Seattle, and the occupations of Israeli weapons company Elbit Systems’ factories in the UK and Australia.
5. Working within trade unions to raise awareness about Israel’s regime of oppression and engaging in effective BDS measures such as stopping handling of Israeli goods, divesting trade union funds from Israel and complicit companies, and boycotting complicit Israel trade unions. The trade union movement has a proud history of successful campaigning against apartheid in South Africa, and the Congress of South African Trade Unions has joined Palestinian trade unions in calling for trade union action to end Israel’s impunity.
6. Holding to account those corporations and retailers that support and profit from Israel’s regime of occupation, colonialism and apartheid, including by boycotting their products and taking creative and direct action. The Palestinian BDS National Committee (BNC) has suggested a list of corporate criminals to target: http://www.bdsmovement.net/make-an-impact.
The majority of the world’s people are waking up to the reality of Israel’s rogue regime of oppression and racism. For the rest of what is supposed to be the International year of solidarity with the Palestinian people, demand an end to Israel’s criminal impunity. Stand with Gaza, and act for freedom, justice and peace in Palestine.
Issued by the Palestinian BDS National Committee (BNC) and the following Gaza organizations/unions:
Palestinian General Federation of Trade Unions
University Teachers’ Association in Palestine
Palestinian Non-Governmental Organizations Network (Umbrella for 133 orgs)
Medical Democratic Assembly
General Union of Palestine Workers
General Union for Health Services Workers
General Union for Public Services Workers
General Union for Petrochemical and Gas Workers
General Union for Agricultural Workers
Union of Women’s Work Committees
Pal-Cinema (Palestine Cinema Forum)
Herak Youth Movement
Union of Women’s Struggle Committees
Union of Synergies—Women Unit
Union of Palestinian Women Committees
Women’s Studies Society
Working Woman’s Society
Palestinian Students’ Campaign for the Academic Boycott of Israel
Gaza BDS Working Group
One Democratic State Group
- See more at: http://www.bdsmovement.net/2014/a-call-from-gaza-make-israel-accountable-for-its-crimes-in-gaza-intensify-bds-12627
09 februari 2014
Naïviteit tekent het debat over ons dekolonisatieverleden, Klaas Stutje 20-1-2014
Foto’s in vuilcontainers, berichten over bloedbaden op Bali en onthullingen over generaal Spoor en kapitein Westerling deden ons de voorbije maanden eraan herinneren dat het dekolonisatiehoofdstuk van Nederland nog op zijn besluit ligt te wachten. Ruim 64 jaar na het vertrek van de laatste Nederlandse militair van Indonesische bodem – nu betrokken burgers en veteranen aan het einde van hun leven staan – komen er weer oprispingen op van Nederlandse misdaden tijdens de twee ‘politionele acties’ in Indië. Zoals één van de veteranen in de NRC zei: ‘Wat je nu op televisie ziet in Syrië, wat mensen elkaar aandoen, dat deden wij ook. Zo was die oorlog. Daar is men in Nederland niet van op de hoogte.’
Die laatste opmerking zal een welkome ondersteuning geweest zijn voor de directeuren van drie gerenommeerde historische instituten die de regering in juni 2012 opriepen geld vrij te maken voor een grondig onderzoek naar ons dekolonisatieverleden. Daarin moeten ‘de controversiële kanten van het militaire optreden in de gehele periode 1945-1949 opnieuw in kaart worden gebracht’. Op zich verdient deze oproep steun, niet in de laatste plaats omdat het Nederland dwingt dit verleden onder ogen te zien. Helaas is ze ook van naïviteit overgoten.
Want is dat wel zo? Zijn we niet op de hoogte van wat er gebeurde? Al vanaf de eerste dagen van militaire actie in de voormalige kolonie waren er getuigenissen van oorlogsmisdaden door Nederlandse soldaten gepleegd. Reeds in 1947 was in Nederlandse kranten als De Waarheid over ‘moordpartijen’ op Celebes te lezen, ‘die alleen maar te vergelijken zijn met die van de Moffen op zijn ergst’. Massale demonstraties in Nederlandse steden in datzelfde jaar, duizenden ondergedoken dienstplichtigen en een dertigtal overgelopen militairen bewijzen dat wie wilde weten over wandaden, kón weten.
Ook in de zeven decennia na de dekolonisatieoorlog hebben voortdurend rapportages, nota’s, boeken en getuigenissen over excessief geweld in Indonesië het licht gezien. Deze berichten werden echter stelselmatig tegengewerkt. Een vluchtig overzicht van zeven decennia aan onthullingen: in 1952 schreven de sociologen en Indië-veteranen Van Doorn en Hendrix in hun manuscript ‘Ontsporing van Geweld’ uitvoerig over misdaden op basis van materiaal dat ze tijdens de dekolonisatieoorlog verzameld hadden. Ze kregen het stuk pas in 1970 gepubliceerd. In 1969 deed veteraan Joop Hueting een boekje open over zijn ervaringen, maar zijn verhalen werden politiek onschadelijk gemaakt door een officieel onderzoek onder leiding van historicus Fasseur, dat liever sprak van ‘excessen’.
In hetzelfde jaar gaf de beruchte kapitein Westerling toe dat er op grote schaal standrechtelijk was geëxecuteerd, maar ditmaal bleek geen omroep bereid het interview uit te zenden. ‘De sfeer in het land was te gespannen’, zei de cameraman later. Toen de gerenommeerd historicus Lou de Jong in 1988 in delen 11a en 12 van ‘Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog’ sprak van oorlogsmisdaden door Nederlandse militairen in Indonesië, werd hij hard aangevallen door een boze veteranenlobby. Dezelfde veteranen en het Openbaar Ministerie daagden bovendien in 1993 romancier Graa Boomsma voor de rechter om een vergelijking van Nederlandse militairen met Duitse SS-ers. En tenslotte blokkeerde premier Wim Kok in 1995 excuses door Beatrix aan Indonesië, wederom onder druk van veteranen. Een recent artikel van Egbert Dommering in de Groene Amsterdammer geeft een goed overzicht van het lot van de diverse voorgaande pogingen om ‘de controversiële kanten’ in kaart te brengen.
Een onderzoek naar de vuile kanten van de dekolonisatieoorlog van Indonesië kan niet losstaan van de vraag wie deze misdaden zolang onder het tapijt hebben willen vegen. Onderzoek moet gedaan worden naar de vraag wat het ‘excessen’-beleid van hogere legeronderdelen en diverse ministeries is geweest. Daarnaast moet aandacht besteed aan het politieke klimaat in Nederland dat er voor zorgde dat deze misdaden zonder consequenties bleven. Welke rol speelden veteranenorganisaties, de Telegraaf en Elsevier in het debat? Wat was de positie van politici van met name de PvdA en KVP, en onderzoeksinstituten als het RIOD/NIOD, het KITLV en historici van de zogenaamde Leidse School? In ieder geval moeten de drie onderzoeksinstituten die nu voor nieuw onderzoek pleiten, zich beseffen dat een neutrale eindevaluatie van de dekolonisatieperiode onmogelijk is en dat ze zich in een langlopend politiek gevecht mengen.
En er zijn meer adders onder het gras. In het artikel van de onderzoeksinstituten in de Volkskrant schrijven de auteurs op de hoogte te zijn van de gevoeligheden die leven onder met name Indische Nederlanders en veteranen. Deze gevoeligheden betreffen de traumatische Bersiap-periode van 1945-1946, toen diverse Indonesische strijdgroepen gebruik maakten van het machtsvacuüm kort na de Japanse capitulatie en een hervestiging van de koloniale macht trachtten te voorkomen. Enkele duizenden burgers – (Indische) Nederlanders, Chinezen en Indonesiërs - kwamen daarbij om, soms tijdens gruwelijke moordpartijen. Deze episode is een onlosmakelijk onderdeel van de dekolonisatiegeschiedenis die serieuze aandacht verdient. Tegelijkertijd moet men zich beseffen dat de Bersiap-periode dikwijls wordt aangehaald als een directe aanleiding, en daarmee impliciete rechtvaardiging, voor het Nederlandse militaire ingrijpen een jaar later.
Er schort nogal wat aan deze redenering. Behalve dat het een wel erg directe koppeling van gebeurtenissen is – minstens zo belangrijk waren politieke, geostrategische en economische overwegingen tot ingrijpen – leidt het tot een gevaarlijke depolitisering van het debat. Zoals bij het conflict tussen Israël en de Palestijnen vertroebelt een redenering als ‘waar er twee vechten, hebben er twee schuld’ de discussie en leidt het tot een misrepresentatie van de machtsverhoudingen. Bovendien kan het de oorlogsmisdaden aan Nederlandse kant, en de jarenlange afdekking ervan in Nederland zelf, geenszins rechtvaardigen.
Ook de opmerking in het stuk van de onderzoeksinstituten dat er aan Indonesische zijde nu pas ruimte is ‘voor een kritische benadering van het eigen verleden, voorbij de clichés van eensgezind heroïsch patriottisme’ geeft te denken. Het is waar dat een bonte verzameling van nationalisten, communisten en islamitische groepen het tegen de Nederlanders en tegen elkaar opnamen. Ook is het waar dat de officiële geschiedschrijving onder Sukarno en Suharto weinig ruimte liet aan interne politieke strijd aan Indonesische zijde. Maar tegenover het cliché van heroïsch patriottisme staat het veelgehoorde cliché van de doos van Pandora die open sprong, nadat het Nederlandse en Japanse gezag verdwenen was. Het past in een beeld van de koloniale periode als een tijdperk van rust en vrede, en de naoorlogse periode als tijdperk van chaos en anarchie. Dat in die chaos militaire excessen plaatsvonden lijkt dan een voordehand liggende conclusie. We moeten echter niet vergeten dat de strijdgroepen het eens waren over het vertrek van het koloniale gezag, en, wederom, dat oorlogsmisdaden aan Nederlandse zijde hiermee niet te rechtvaardigen zijn.
Het is niet gezegd dat de onderzoeksinstituten in bovengenoemde valkuilen zouden stappen, als ze het onderzoek inderdaad zouden uitvoeren. Ze moeten zich echter ook beseffen dat het lot van een publicatie pas in het publiek debat erna bepaald wordt. Bovengenoemde standpunten zijn in het publieke debat nadrukkelijk aanwezig. Als men wil voorkomen dat het onderzoek slechts een nieuw voorbeeld zou zijn in de lange reeks bijna-doorbraken in het Indonesië debat, moet men zich daarop bedacht zijn.
Voorlopig blijft het echter speculeren. Voormalig VVD-minister Uri Rosenthal gaf direct aan geen extra geld vrij te maken voor onderzoek. Van onthulde foto’s van executies was hij niet onder de indruk. Hij zei, onbewust de historische klokkenluiders ondersteunend: ‘Deze beelden bevinden zich al jaren in het publieke domein’. Ook minister Timmermans, die als Kamerlid vóór het onderzoek had gepleit, hield de hand op de knip. Hij richt zich liever op de toekomstige betrekkingen met groei-economie Indonesië, dan op het traumatische verleden, zo zei hij tijdens een staatsbezoek aan Indonesië. Bovendien was er volgens hem geen draagvlak onder ‘de Indonesiërs’. Graag ga ik in een volgende bijdrage in op de vraag welke Indonesiërs hij hier bedoeld kan hebben. Het is in ieder geval een illustratie van het feit dat de weerzin om Nederlandse oorlogsmisdaden onder ogen te zien onverminderd groot is en dat het dekolonisatiedebat – al wordt ze doorgaans niet hardop gevoerd – in hoge mate gepolitiseerd blijft. Het is naïef te denken dat een eindevaluatie daar verandering in aanbrengt.
Bron: Grenzeloos.org
Die laatste opmerking zal een welkome ondersteuning geweest zijn voor de directeuren van drie gerenommeerde historische instituten die de regering in juni 2012 opriepen geld vrij te maken voor een grondig onderzoek naar ons dekolonisatieverleden. Daarin moeten ‘de controversiële kanten van het militaire optreden in de gehele periode 1945-1949 opnieuw in kaart worden gebracht’. Op zich verdient deze oproep steun, niet in de laatste plaats omdat het Nederland dwingt dit verleden onder ogen te zien. Helaas is ze ook van naïviteit overgoten.
Want is dat wel zo? Zijn we niet op de hoogte van wat er gebeurde? Al vanaf de eerste dagen van militaire actie in de voormalige kolonie waren er getuigenissen van oorlogsmisdaden door Nederlandse soldaten gepleegd. Reeds in 1947 was in Nederlandse kranten als De Waarheid over ‘moordpartijen’ op Celebes te lezen, ‘die alleen maar te vergelijken zijn met die van de Moffen op zijn ergst’. Massale demonstraties in Nederlandse steden in datzelfde jaar, duizenden ondergedoken dienstplichtigen en een dertigtal overgelopen militairen bewijzen dat wie wilde weten over wandaden, kón weten.
Ook in de zeven decennia na de dekolonisatieoorlog hebben voortdurend rapportages, nota’s, boeken en getuigenissen over excessief geweld in Indonesië het licht gezien. Deze berichten werden echter stelselmatig tegengewerkt. Een vluchtig overzicht van zeven decennia aan onthullingen: in 1952 schreven de sociologen en Indië-veteranen Van Doorn en Hendrix in hun manuscript ‘Ontsporing van Geweld’ uitvoerig over misdaden op basis van materiaal dat ze tijdens de dekolonisatieoorlog verzameld hadden. Ze kregen het stuk pas in 1970 gepubliceerd. In 1969 deed veteraan Joop Hueting een boekje open over zijn ervaringen, maar zijn verhalen werden politiek onschadelijk gemaakt door een officieel onderzoek onder leiding van historicus Fasseur, dat liever sprak van ‘excessen’.
In hetzelfde jaar gaf de beruchte kapitein Westerling toe dat er op grote schaal standrechtelijk was geëxecuteerd, maar ditmaal bleek geen omroep bereid het interview uit te zenden. ‘De sfeer in het land was te gespannen’, zei de cameraman later. Toen de gerenommeerd historicus Lou de Jong in 1988 in delen 11a en 12 van ‘Het Koninkrijk der Nederlanden in de Tweede Wereldoorlog’ sprak van oorlogsmisdaden door Nederlandse militairen in Indonesië, werd hij hard aangevallen door een boze veteranenlobby. Dezelfde veteranen en het Openbaar Ministerie daagden bovendien in 1993 romancier Graa Boomsma voor de rechter om een vergelijking van Nederlandse militairen met Duitse SS-ers. En tenslotte blokkeerde premier Wim Kok in 1995 excuses door Beatrix aan Indonesië, wederom onder druk van veteranen. Een recent artikel van Egbert Dommering in de Groene Amsterdammer geeft een goed overzicht van het lot van de diverse voorgaande pogingen om ‘de controversiële kanten’ in kaart te brengen.
Een onderzoek naar de vuile kanten van de dekolonisatieoorlog van Indonesië kan niet losstaan van de vraag wie deze misdaden zolang onder het tapijt hebben willen vegen. Onderzoek moet gedaan worden naar de vraag wat het ‘excessen’-beleid van hogere legeronderdelen en diverse ministeries is geweest. Daarnaast moet aandacht besteed aan het politieke klimaat in Nederland dat er voor zorgde dat deze misdaden zonder consequenties bleven. Welke rol speelden veteranenorganisaties, de Telegraaf en Elsevier in het debat? Wat was de positie van politici van met name de PvdA en KVP, en onderzoeksinstituten als het RIOD/NIOD, het KITLV en historici van de zogenaamde Leidse School? In ieder geval moeten de drie onderzoeksinstituten die nu voor nieuw onderzoek pleiten, zich beseffen dat een neutrale eindevaluatie van de dekolonisatieperiode onmogelijk is en dat ze zich in een langlopend politiek gevecht mengen.
En er zijn meer adders onder het gras. In het artikel van de onderzoeksinstituten in de Volkskrant schrijven de auteurs op de hoogte te zijn van de gevoeligheden die leven onder met name Indische Nederlanders en veteranen. Deze gevoeligheden betreffen de traumatische Bersiap-periode van 1945-1946, toen diverse Indonesische strijdgroepen gebruik maakten van het machtsvacuüm kort na de Japanse capitulatie en een hervestiging van de koloniale macht trachtten te voorkomen. Enkele duizenden burgers – (Indische) Nederlanders, Chinezen en Indonesiërs - kwamen daarbij om, soms tijdens gruwelijke moordpartijen. Deze episode is een onlosmakelijk onderdeel van de dekolonisatiegeschiedenis die serieuze aandacht verdient. Tegelijkertijd moet men zich beseffen dat de Bersiap-periode dikwijls wordt aangehaald als een directe aanleiding, en daarmee impliciete rechtvaardiging, voor het Nederlandse militaire ingrijpen een jaar later.
Er schort nogal wat aan deze redenering. Behalve dat het een wel erg directe koppeling van gebeurtenissen is – minstens zo belangrijk waren politieke, geostrategische en economische overwegingen tot ingrijpen – leidt het tot een gevaarlijke depolitisering van het debat. Zoals bij het conflict tussen Israël en de Palestijnen vertroebelt een redenering als ‘waar er twee vechten, hebben er twee schuld’ de discussie en leidt het tot een misrepresentatie van de machtsverhoudingen. Bovendien kan het de oorlogsmisdaden aan Nederlandse kant, en de jarenlange afdekking ervan in Nederland zelf, geenszins rechtvaardigen.
Ook de opmerking in het stuk van de onderzoeksinstituten dat er aan Indonesische zijde nu pas ruimte is ‘voor een kritische benadering van het eigen verleden, voorbij de clichés van eensgezind heroïsch patriottisme’ geeft te denken. Het is waar dat een bonte verzameling van nationalisten, communisten en islamitische groepen het tegen de Nederlanders en tegen elkaar opnamen. Ook is het waar dat de officiële geschiedschrijving onder Sukarno en Suharto weinig ruimte liet aan interne politieke strijd aan Indonesische zijde. Maar tegenover het cliché van heroïsch patriottisme staat het veelgehoorde cliché van de doos van Pandora die open sprong, nadat het Nederlandse en Japanse gezag verdwenen was. Het past in een beeld van de koloniale periode als een tijdperk van rust en vrede, en de naoorlogse periode als tijdperk van chaos en anarchie. Dat in die chaos militaire excessen plaatsvonden lijkt dan een voordehand liggende conclusie. We moeten echter niet vergeten dat de strijdgroepen het eens waren over het vertrek van het koloniale gezag, en, wederom, dat oorlogsmisdaden aan Nederlandse zijde hiermee niet te rechtvaardigen zijn.
Het is niet gezegd dat de onderzoeksinstituten in bovengenoemde valkuilen zouden stappen, als ze het onderzoek inderdaad zouden uitvoeren. Ze moeten zich echter ook beseffen dat het lot van een publicatie pas in het publiek debat erna bepaald wordt. Bovengenoemde standpunten zijn in het publieke debat nadrukkelijk aanwezig. Als men wil voorkomen dat het onderzoek slechts een nieuw voorbeeld zou zijn in de lange reeks bijna-doorbraken in het Indonesië debat, moet men zich daarop bedacht zijn.
Voorlopig blijft het echter speculeren. Voormalig VVD-minister Uri Rosenthal gaf direct aan geen extra geld vrij te maken voor onderzoek. Van onthulde foto’s van executies was hij niet onder de indruk. Hij zei, onbewust de historische klokkenluiders ondersteunend: ‘Deze beelden bevinden zich al jaren in het publieke domein’. Ook minister Timmermans, die als Kamerlid vóór het onderzoek had gepleit, hield de hand op de knip. Hij richt zich liever op de toekomstige betrekkingen met groei-economie Indonesië, dan op het traumatische verleden, zo zei hij tijdens een staatsbezoek aan Indonesië. Bovendien was er volgens hem geen draagvlak onder ‘de Indonesiërs’. Graag ga ik in een volgende bijdrage in op de vraag welke Indonesiërs hij hier bedoeld kan hebben. Het is in ieder geval een illustratie van het feit dat de weerzin om Nederlandse oorlogsmisdaden onder ogen te zien onverminderd groot is en dat het dekolonisatiedebat – al wordt ze doorgaans niet hardop gevoerd – in hoge mate gepolitiseerd blijft. Het is naïef te denken dat een eindevaluatie daar verandering in aanbrengt.
Bron: Grenzeloos.org
10 juli 2012
NRC 10-7-2012: Vijfenzestig jaar na dato: foto’s van Nederlandse executies in Indië
Vijfenzestig jaar na dato doken vandaag de eerste foto’s op van executies door Nederlandse militairen tijdens de Indonesische onafhankelijkheidsoorlog.
De oorlogfoto’s zijn gruwelijk. Op een foto zijn drie Indonesiërs in een greppel te zien die in de rug worden geschoten. Op een andere foto ligt een tiental lijken in de greppel terwijl twee Nederlandse soldaten toekijken.
Zie verder: vijfenzestig jaar na dato fotos van executies in Nederlands-Indie
28 februari 2012
Nederlandse Oorlogsmisdaden in de doofpot (Indonesië 1945-1949)
'Schoolvoorbeeld doofpot': Drees wilde executies Indië niet vervolgen, 22-2-2012
Het Nederlandse kabinet heeft in 1954 in het geheim besloten niemand te vervolgen voor de oorlogsmisdaden van Nederlandse militairen op het Indische Zuid-Celebes. Het rapport van een speciale onderzoekscommissie werd diep in een lade opgeborgen.
Op Zuid-Celebes sneuvelden in drie maanden tijd 3.000 Indonesiërs, van wie velen door standrechtelijke executies. Blijkens het geheime rapport was de militaire, politieke en justitiele top van Nederland al in 1947 op de hoogte van de oorlogsmisdaden op Zuid-Celebes. Het NCRV-programma Altijd Wat heeft het rapport in bezit.
Zie voorts de Volkskrant: Schoolvoorbeeld doofpot: Drees wilde executies Indië niet vervolgen
Het Nederlandse kabinet heeft in 1954 in het geheim besloten niemand te vervolgen voor de oorlogsmisdaden van Nederlandse militairen op het Indische Zuid-Celebes. Het rapport van een speciale onderzoekscommissie werd diep in een lade opgeborgen.
Op Zuid-Celebes sneuvelden in drie maanden tijd 3.000 Indonesiërs, van wie velen door standrechtelijke executies. Blijkens het geheime rapport was de militaire, politieke en justitiele top van Nederland al in 1947 op de hoogte van de oorlogsmisdaden op Zuid-Celebes. Het NCRV-programma Altijd Wat heeft het rapport in bezit.
Zie voorts de Volkskrant: Schoolvoorbeeld doofpot: Drees wilde executies Indië niet vervolgen
11 april 2011
Onthulling (?) via Anne Frank
Uit nazi-die-anne-frank-oppakte-werd-na-de-oorlog-spion (NRC 11-4-2011)
... In het boek Breach beschrijft onderzoeker Peter-Ferdinand Koch dat veel medewerkers van de SS na de oorlog aan de slag konden bij de West-Duitse Bundesnachrichtendienst (BND). ...
... Op een bepaald moment werkten tweehonderd voormalig medewerkers van Adolf Hitlers Reichssicherheitshauptamt bij de BND. Onder hen zaten ook voormalige leden van doodseskaders die massa-executies uitvoerden. ...
... Na de oorlog was Duitsland volgens hem blind als het om het nazi-verleden ging. ...
Oud nieuws voor wie weet van Reinhard Gehlen, Klaus Barbie, Kiesinger .....
Nederland ging niet hard achter oorlogsmisdadigers aan na WO 2.
... In het boek Breach beschrijft onderzoeker Peter-Ferdinand Koch dat veel medewerkers van de SS na de oorlog aan de slag konden bij de West-Duitse Bundesnachrichtendienst (BND). ...
... Op een bepaald moment werkten tweehonderd voormalig medewerkers van Adolf Hitlers Reichssicherheitshauptamt bij de BND. Onder hen zaten ook voormalige leden van doodseskaders die massa-executies uitvoerden. ...
... Na de oorlog was Duitsland volgens hem blind als het om het nazi-verleden ging. ...
Oud nieuws voor wie weet van Reinhard Gehlen, Klaus Barbie, Kiesinger .....
Nederland ging niet hard achter oorlogsmisdadigers aan na WO 2.
19 januari 2011
Anton de Kom 1898 - 1945
Anton de Kom werd op 22 februari 1898 geboren in Paramaribo, Suriname. Zijn grootouders hadden de slavernij aan den lijve ondervonden en ook zijn vader was nog als slaaf geboren. De vele verhalen die hij thuis te horen kreeg over de gruwelijkheden, voedden zijn afkeer tegen racisme en kolonialisme.
Antikoloniale schrijver
In 1920 vertrok De Kom naar Nederland. Met progressieve opstellen, gedichten en lezingen kwam hij op voor zijn landgenoten, die aan het kolonialistische bewind waren onderworpen. Hiermee wist hij het Surinaamse volk hun zelfrespect terug te geven.
Zie voorts http://www.art1.nl/ voor meer.
Antikoloniale schrijver
In 1920 vertrok De Kom naar Nederland. Met progressieve opstellen, gedichten en lezingen kwam hij op voor zijn landgenoten, die aan het kolonialistische bewind waren onderworpen. Hiermee wist hij het Surinaamse volk hun zelfrespect terug te geven.
Zie voorts http://www.art1.nl/ voor meer.
16 januari 2011
Ken Saro-Wiwa
Ken Saro-Wiwa was framed, secret evidence shows
Witness statements accuse Nigerian military commander of ordering killings and taking bribes
By Andy Rowell and Eveline Lubbers - 5-12-2010
http://www.independent.co.uk/news/world/africa/ken-sarowiwa-was-framed-secret-evidence-shows-2151577.html
... Compelling new evidence suggests the Nigerian military killed four Ogoni elders whose murders led to the execution of the playwright and activist Ken Saro-Wiwa in 1995.
The evidence also reveals that the notorious military commander Lieutenant-Colonel Paul Okuntimo, whose troops were implicated in murder and rape, was in the pay of Shell at the time of the killings and was driven around in a Shell vehicle. ...
Witness statements accuse Nigerian military commander of ordering killings and taking bribes
By Andy Rowell and Eveline Lubbers - 5-12-2010
http://www.independent.co.uk/news/world/africa/ken-sarowiwa-was-framed-secret-evidence-shows-2151577.html
... Compelling new evidence suggests the Nigerian military killed four Ogoni elders whose murders led to the execution of the playwright and activist Ken Saro-Wiwa in 1995.
The evidence also reveals that the notorious military commander Lieutenant-Colonel Paul Okuntimo, whose troops were implicated in murder and rape, was in the pay of Shell at the time of the killings and was driven around in a Shell vehicle. ...
27 september 2010
Jacob Israël de Haan
Uit de digitale bibliotheek
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=haan008
Uit Schrijversinfo
http://www.schrijversinfo.nl/haandejacobisrael.html
Hij gold als de eerste Nederlandse pionier naar Palestina.
Hij nam actief deel aan het politieke leven in Jeruzalem en kwam hierdoor in moeilijkheden. Hij werd zelfs fervent anti-zionist.
Op 30-06-1924 werd hij vermoord. Hij werd met drie schoten vermoord bij de poort van het Shaare-Zedek (De Poorten der Gerechtigheid)-ziekenhuis. Dit was de eerste nationaal-joods politieke moord in Palestina.
http://www.dbnl.org/auteurs/auteur.php?id=haan008
Uit Schrijversinfo
http://www.schrijversinfo.nl/haandejacobisrael.html
Hij gold als de eerste Nederlandse pionier naar Palestina.
Hij nam actief deel aan het politieke leven in Jeruzalem en kwam hierdoor in moeilijkheden. Hij werd zelfs fervent anti-zionist.
Op 30-06-1924 werd hij vermoord. Hij werd met drie schoten vermoord bij de poort van het Shaare-Zedek (De Poorten der Gerechtigheid)-ziekenhuis. Dit was de eerste nationaal-joods politieke moord in Palestina.
Abonneren op:
Posts (Atom)











